W czasie... | Kwiatki

Moja magiczna ścieżka. Moja magiczna ścieżka i podróż w świat duchowości zaczęła się od jogi i medytacji w wieku 14 lat. Pod napływem różnych problemów, negatywnych emocji, zaniechałam ćwiczeń. Powróciłam do nich w wieku 19 lat.
Najbardziej wciągnął mnie temat Indian i ich szamanów. Niedawno poczułam swój związek ze światłem Księżyca. Wszystkie moje przemyślenia, zapiszę tutaj.

"W marcu jak w garncu" - mówi przysłowie. I to jest prawda. Idąc do biblioteki złapał mnie deszcz i grad z małej chmurki. Trochę zmokłam. Oczywiście, w czasie kiedy wybierałam książki do poczytania, wypogodziło się. Raz słońce raz deszcz. Trzeba w końcu powyrywać chwasty rosnące obok moich tulipanków. Nachodzi mnie, żeby porobić zdjęcia przyrodzie.

Kwiecień, więc jest czas na sadzenie kwiatków. Dość późno wpadłam na ten pomysł, dlatego wiele z nich nie posadzę - trudno, zrobi się w przyszłym roku :)

Do posadzenia:

- Jaskier

- Sparaksis

Bardzo podobają mi się te kwiatki, uważam, że są naprawdę bardzo ładne. Na zielnik też przyjdzie czas. 

Ludzie nie chcą być wojownikami. Wolą gnuśnieć, stać w miejscu, wegetować. Nawet w związkach, gdzie, wydawać by się mogło, ludzie dają z siebie to, co najlepsze. A tak nie jest. Ludzie wymagają. Są wiecznymi dziećmi. Tylko "daj", "chcę", "oczekuję", "należy mi się". Nic nie wymagają od samych siebie. Bagatelizują wiele spraw, na jeszcze więcej nie chcą rozmawiać, bo "po co", "taki/taka już jestem". To jest błąd. Gdyby ludzie rozmawiali, nie byłoby wojen. Gdyby ludzie chcieli tak naprawdę dobra, udałoby się. Za to świat teraz idzie ku upadkowi. Brak moralności, brak zasad.